กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากหวังเอ้อร์ยากินกล้วยไปสองลูก แอปเปิลหนึ่งลูก สาลี่หนึ่งลูก และแตงโมอีกครึ่งลูก เจียงฉีก็พาหวังเอ้อร์ยาที่อิ่มแปล้จนพุงแทบแตกเดินลงบันไดกลับบ้าน
หวงฟู่กุ้ยมองผลไม้ที่เพิ่งซื้อมายังไม่ทันได้กินก็หายไปแล้วครึ่งหนึ่ง พลางเอ่ยกับเฒ่าจอห์นด้วยความรู้สึกซับซ้อน “พี่จอห์น ผมเข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า เจ้านายเพิ่งบอกว่าแม่หนูเอ้อร์ยาอยากกินอะไรก็กินได้ตามสบาย นี่คือให้มากินที่ห้องพวกเราเหรอ”
เฒ่าจอห์นตอบหน้าตาย “บ้านเจ้านายไม่มีของกิน ก็ต้องมากินที่ห้องพวกเราสิ”