เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"เรื่องนี้คงยากหน่อยครับ" เจียงฉีบอกอย่างอ้อมค้อม
ในฐานะคนถังแตกที่ถูกระบบเกมเลือก แถมมียอดเงินในบัญชีไม่ถึงห้าหลัก เจียงฉีขอบอกเลยว่าค่าเช่าห้องในย่านหรูมันแพงเกินกว่าที่เขาจะแบกรับไหว
เฒ่าจอห์นไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรเป็นพิเศษ เพียงแค่พยักหน้ารับ
บะหมี่ในชามหมดเกลี้ยงแล้ว
"มีความต้องการอย่างอื่นอีกไหมครับ" เจียงฉีถาม
"ฉันต้องการงานทำ" เฒ่าจอห์นเหลือบมองชามเปล่าของเจียงฉี "กินบะหมี่แบบนี้ต้องซดน้ำซุปให้หมดด้วยไหม"
"…ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ครับ"
เฒ่าจอห์นจึงไม่ซดน้ำซุปต่อ นั่งนิ่งๆ อยู่บนเก้าอี้
การอัญเชิญการ์ดแล้วได้คนเป็นๆ ที่ต้องกินต้องดื่มออกมา เป็นสิ่งที่เจียงฉีคิดไม่ถึงมาก่อน เขาเริ่มคำนวณเงินเก็บของตัวเองในหัว แล้วแอบเหลือบดูรายละเอียดการ์ดของเฒ่าจอห์นอีกรอบ ก่อนจะตัดสินใจได้ในที่สุด
"เดี๋ยวสายๆ ผมจะพาไปซื้อเสื้อผ้าไว้เปลี่ยน สองสามวันนี้คุณพักที่บ้านผมไปก่อน ส่วนมือถือ…"