บทที่ 45: กินหม้อไฟฉลองกันสักมื้อ

บทที่ 45: กินหม้อไฟฉลองกันสักมื้อ

หลังการประชุมผู้ปกครองจบลง ผู้ปกครองต่างพาลูกๆ กลับบ้านของใครของมัน

หลูชิวหมิ่นรู้สึกว่าประสบการณ์วันนี้ช่างพิสดารเหลือเกิน

เธอขับรถมาตลอดทางโดยไม่พูดอะไรสักคำ มีเพียงสองมือที่จับพวงมาลัยแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว

ภายในรถเงียบเกินเหตุ สวี่เฉินพอจะเดาได้ว่าแม่กำลังคิดอะไรอยู่ เขาจึงยิ้มบางๆ แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นอย่างไม่ใส่ใจ

เมื่อกลับถึงบ้าน สวี่เจี้ยนกั๋วนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่บนโซฟาในห้องรับแขก ท่าทางราวกับหลวงจีนเข้าฌาน

เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู เขาดันแว่นสายตายาวบนสันจมูกขึ้น พลางเตรียมคำพูดปลอบภรรยาไว้ในใจเรียบร้อยแล้ว

ด้วยผลการเรียนของลูกชายตัวเอง แค่หลูชิวหมิ่นกลับจากประชุมผู้ปกครองแล้วไม่ระเบิดอารมณ์ออกมา ก็นับว่ามีความอดกลั้นมากแล้ว