บทที่ 23: น้ำใจของวัยรุ่น

บทที่ 23: น้ำใจของวัยรุ่น

ปลายสายโทรศัพท์เงียบสนิทราวกับโลกทั้งใบดับเสียงลง

สวี่เชินได้ยินเสียงหายใจค่อนข้างเร่งรีบของลู่เสียน เหมือนเธอกำลังรอคำตอบจากเขาอยู่

เจ็ดต่อสาม

เขาเจ็ด เธอสาม

สวี่เชินเอนหลังพิงเก้าอี้ นิ้วเคาะโต๊ะไปโดยไม่รู้ตัว

เขาไม่ใช่นักบุญผู้ไม่แยแสเรื่องทางโลก ครอบครัวของเขาอยู่ในระดับธรรมดา ไม่ได้ลำบากแต่ก็ไม่ได้ร่ำรวย พ่อแม่ต่างเป็นมนุษย์เงินเดือน ค่าใช้จ่ายสารพัดในการเรียนของเขาก็ต้องวางแผนกันอย่างรัดกุม

แน่นอนว่าเขาเคยได้ยินเหมือนกันว่า ในโลกนี้ เพลงที่ดังเป็นพลุแตกสักเพลงหนึ่ง ก็เพียงพอจะทำให้คนธรรมดาคนหนึ่งมีชีวิตที่ไม่ต้องกังวลเรื่องกินอยู่ไปได้ตลอดชีวิต

ค่าลิขสิทธิ์หลายล้านหยวน ค่าธรรมเนียมการอนุญาตใช้สิทธิ์ที่รับจนมืออ่อน