บทที่ 22: เพลงโฟล์กเพลงหนึ่งในช่วงปลายฤดูร้อน

บทที่ 22: เพลงโฟล์กเพลงหนึ่งในช่วงปลายฤดูร้อน

ดังแล้ว?

สวี่เชินจ้องหน้าจอโทรศัพท์ เครื่องหมายอัศเจรีย์สีแดงเรียงเป็นแถบตรงหน้า ราวกับมนุษย์ไม้ขีดติดยาโด๊ปที่กำลังกระโดดเหยงๆ ไปมาไม่หยุด

เขายกมือเกาหัว ปฏิกิริยาแรกคือคิดว่าลู่เสียนยัยเด็กนี่คงทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่อีกแล้ว

ดัง? จะดังได้สักแค่ไหนกันเชียว?

ในยุคที่กระแสคือทุกสิ่งแบบนี้ วิดีโอของหน้าใหม่ล้วนๆ ต่อให้เป็นเพลงต้นฉบับ ความนิยมก็ไม่มีทางสูงมากนัก

ตามความเข้าใจของสวี่เชิน ขอแค่วิดีโอนี้มียอดเล่นถึงหลักร้อยในตอนนี้ ก็ถือว่าบรรพบุรุษของยัยเด็กนี่คงจุดธูปขึ้นฟ้าแล้ว

เขาหาวหวอด วันนี้เรียนมาทั้งวัน ตอนนี้อยากพักอย่างเดียว

แต่พอนึกถึงสถานการณ์ของลู่เสียนในตอนนี้ เขาก็ฝืนใจสุดๆ กดเข้าแอปวิดีโอสั้นเจ้าประจำ