กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 19: เขามีพื้นฐานเรื่องนี้อยู่แล้ว
เสียงกริ่งเลิกเรียนดังขึ้นราวกับประกาศพระราชทานอภัยโทษ
หลังผ่านการปรับโครงสร้างการรับรู้ตลอดทั้งคาบอ่านหนังสือยามเช้า ในที่สุดนักเรียนทั้งห้อง ม.6 ห้อง 7 ก็ฟื้นคืนชีพกลับมาได้เสียที
หวังฮ่าวเป็นคนแรกที่พุ่งมาถึงโต๊ะของสวี่เฉิน เขาวางมือทั้งสองข้างลงบนโต๊ะดัง “ปัง!” ท่าทางเว่อร์วัง สีหน้าเจ็บแค้น ราวกับกำลังมาจับชู้คาหนังคาเขา
“พูดมา!”
“ทำไมแกถึงทรยศพวกเรา?”
ดวงตาเรียวเล็กของหวังฮ่าวเบิกกว้างกลมโต ภายในเต็มไปด้วยความเจ็บปวดจากการถูกหลอกลวง
สวี่เฉินเพิ่งหลุดออกมาจากสภาวะ “เทพแห่งการเรียนเข้าสิง” สมองยังมึนๆ อยู่ พอถูกเขาตะโกนใส่แบบนั้นก็แทบวิญญาณหลุดออกจากร่าง
“จะตะโกนเสียงดังทำไมเนี่ย”