กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 3: เรียนหนังสือเป็นแบบนี้เองเหรอ?
ความสนุกของการเรียนคืออะไร?
ก่อนวันนี้ สวี่เฉินไม่เคยเข้าใจคำห้าคำนี้เลยแม้แต่น้อย
ดูเหมือนว่าคำถามประเภทนี้จะเป็นอภิสิทธิ์เฉพาะของพวกอัจฉริยะด้านการเรียนที่ชอบพูดในห้องว่า “ครูครับ ข้อสองย่อยอธิบายแค่ข้อเดียวก็พอครับ” หรือไม่ก็ “ครูครับ โจทย์พื้นฐานไม่ต้องเสียเวลาแล้วมั้งครับ”
—ในความคิดของสวี่เฉิน พวกนั้นเป็นสิ่งมีชีวิตคนละสายพันธุ์กับเขา
แต่ตอนนี้…
ค่า【ความเข้าใจบท+1】ที่แสนเป็นนามธรรม กลับทำให้เขาไม่ต่อต้านกองอักขระไก่เขี่ยบนกระดานดำอีกต่อไป ถึงขั้นเริ่มสัมผัสได้เลือนรางถึงตรรกะภายในของพวกมัน
เดี๋ยวนะ ระบบเรียกการเรียนว่า “เข้ากองถ่าย” เรียกหนังสือเรียนว่า “บทละคร”…
ถ้าอย่างนั้น ความเข้าใจบทก็คือความสามารถในการเข้าใจเนื้อหาในหนังสือเรียนงั้นเหรอ?
รางวัลนี้…ดี!