บทที่ 2: คนอื่นอย่างน้อยก็ยังมีทางเลือก แต่นี่เปิดเกมมาก็ลงโทษช็อตไฟฟ้าเลยเรอะ?

บทที่ 2: คนอื่นอย่างน้อยก็ยังมีทางเลือก แต่นี่เปิดเกมมาก็ลงโทษช็อตไฟฟ้าเลยเรอะ?

เสียงกริ่งเข้าเรียนดังขึ้นราวกับยันต์เร่งชีวิต ขีดฉีกความอึกทึกในช่วงพักระหว่างคาบจนแหลกเป็นเสี่ยง

ห้อง ม.6 ห้อง 7 เปลี่ยนจากตลาดสดแสนครึกครื้น กลายเป็นลานประหารอันเคร่งขรึมในพริบตา

สวี่เฉินยังไม่ทันได้สติกลับมาจากบทละครเหนือจริงอย่าง “ซูเปอร์สตาร์ตกยุค” ก็เห็นครูประจำชั้นเฉินจิ่นคาบหนังสือเรียนกับกองกระดาษข้อสอบ เดินดุ่มขึ้นไปบนแท่นหน้าชั้น

ท่วงท่านั้นไม่เหมือนครูสักนิด กลับเหมือนเพชฌฆาตที่เพิ่งกลับมาจากลานประหารหลัง “ลงมือทำงาน” เสร็จหมาดๆ ทั่วทั้งร่างแผ่บรรยากาศกดดันประมาณว่า “วันนี้ไม่มีใครได้รอดชีวิตกลับบ้านแน่”