เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 472 สูดหายใจเข้าลึกๆ
สามวันผ่านไปเร็วมาก
ก็นะ ในนรกมันแห้งแล้ง ไม่มีอะไรให้เวิ่นเว้อยืดเยื้ออยู่แล้ว
วิลเลียมกับแลนสล็อตออกไปข้างนอกวังแค่หนเดียว เพื่อไปดูลาดเลาเส้นทางหนีให้คุ้นเคยเท่านั้น
พอเห็นว่าไม่มีปัญหาอะไร ทั้งสองคนก็นั่งเหม่อมองหน้ากันอยู่ในวังปีศาจ
พวกเขาไม่เคยเอาอาหารมนุษย์ออกมาเลย และไม่กล้าดื่มน้ำด้วย ยังดีที่พอขึ้นเป็นระดับมหากาพย์แล้ว น้ำก็ไม่ใช่ของจำเป็นอีกต่อไป
แค่มีพลังเวทก็อยู่ได้แล้ว
ไม่ว่าจะเป็นพลังเวทธาตุไหน ก็ช่วยให้ทั้งสองคนมีชีวิตรอดได้ทั้งนั้น
ส่วนของที่คนรับใช้ในวังยกมาให้ พวกเขาก็เทลงแหวนมิติไปจนหมด แกล้งทำเป็นว่ากินเกลี้ยง แต่ทั้งสองคนไม่รู้เลยว่าการทำแบบนี้ จะทำให้พวกปีศาจในครัวคิดว่าพวกเขาเป็นพวกกินจุตัวยง
แต่ก่อนจะมายังโลกที่ไม่คุ้นเคยแห่งนี้ การฝึกฝนตลอดเจ็ดวันนั้น ได้สลักความระแวดระวังลงลึกไปถึงก้นบึ้งวิญญาณของทั้งคู่เรียบร้อยแล้ว