เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 471 เมืองแห่งความเกียจคร้าน
เวลาค่อยๆ ผ่านไป
บนท้องฟ้ายามค่ำคืนสีแดงเข้ม เริ่มมีเงาร่างปรากฏขึ้นเรื่อยๆ
มีทั้งปีศาจ อัศวินนรก มังกรโครงกระดูก และลิช แต่ละตนต่างปล่อยไอพลังออกมาเต็มที่ เพื่อให้คนอื่นรู้ถึงความเก่งกาจของตัวเอง
แดเนียลเองก็เช่นกัน ไอพลังที่แผ่ออกมาจากร่างคมกริบราวกับใบมีด แทบจะฟันผืนฟ้าให้ขาดสะบั้น พลังกดดันอันท่วมท้นระดับนี้มากพอที่จะทำให้เขาพาพวกวิลเลียมสองคนเหาะผ่านไปอย่างอหังการโดยไม่มีใครกล้าขวาง
เพราะในนรกไม่มีเรื่องแกล้งทำตัวเป็นหมูกินเสือ
อ่อนแอก็ต้องหลีกทาง คุกเข่ากราบกรานและยอมสวามิภักดิ์
ถ้าไม่อยากเป็นแบบนั้น ก็ต้องแสดงฝีมือที่แท้จริงออกมาให้เต็มที่ ให้คนอื่นไม่กล้าดูถูกและไม่กล้ามาหาเรื่อง นี่ต่างหากคือสัจธรรม
ไม่อย่างนั้นก็จะมีแต่เรื่องวุ่นวายตามมาหาไม่หยุด แล้วตัวเองก็ต้องคอยตามแก้ปัญหาไปเรื่อยๆ...
ผู้ใช้พลังระดับตำนานบางตนพอเห็นแดเนียลเข้า ก็อดอุทานออกมาไม่ได้ “อัศวินนรก คมดาบสังหารแดเนียล!”