กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 358 โลกมืด มิติซ้อนทับ
ทั้งคืนมีแต่ลมหิมะ ไม่มีดอกไม้หรือจันทร์งามอะไรทั้งนั้น
แค่ก
มีแต่ลมกับหิมะ ไม่มีดอกไม้หรือดวงจันทร์หรอก
เอาเป็นว่า ค่ำคืนผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว
พายุหิมะเองก็สลายหายไปจนเกลี้ยงในเช้าวันถัดมา ทิ้งไว้เพียงท้องฟ้าโปร่งไร้เมฆหมอกสุดลูกหูลูกตา
ยามที่แสงแดดแรกสาดส่องลงมา
สีขาวโพลนไร้ที่สิ้นสุดก็ปรากฏเต็มสองตา สว่างจ้าจนคนมองรู้สึกเหมือนตาจะบอดเอาให้ได้
เพราะไม่ว่าจะในโลกจริงหรือโลกแห่งทวยเทพ ถ้าเป็นคนธรรมดาก็มีโอกาสตาบอดจากแสงสะท้อนของหิมะได้ทั้งนั้น
วิลเลียมออกแรงผลักหน้าต่างชั้นสองออก สูดอากาศเข้าไปเต็มปอด ไอเย็นยะเยือกพัดปะทะใบหน้า อากาศที่นี่ให้ความรู้สึกสดชื่นแปลกตาไปอีกแบบ