เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ต้นหนสีคราม
⬢⬢⬢
ตอนที่ 103 จิ่วเชียนสุ่ย มีคนวางเพลิงจะเผาข้าให้ตาย!
อวิ๋นเจิงวิ่งสุดชีวิต ทว่ายิ่งร้อนใจเท่าใดก็ยิ่งผิดพลาดง่ายเท่านั้น นางสะดุดล้มลงโดยไม่ตั้งใจ แต่ก็ไม่สนใจความเจ็บปวดที่ฝ่ามือ พยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นมา
จื่อเยียนคว้าตัวนางขึ้นมา ปลายเท้าแตะพื้นแล้วทะยานขึ้นสู่ฟ้า พุ่งตรงไปยังคลังสินค้าที่กำลังถูกไฟไหม้ดุจลูกธนู
เปลวเพลิงโหมกระหน่ำรุนแรง ควันหนาทึบพวยพุ่ง ในลานมีผู้คนมารวมตัวกันมากมาย แต่ไม่มีใครเข้าไปดับไฟ
ทันทีที่เท้าแตะพื้น อวิ๋นเจิงก็ตะโกนเสียงดัง “ท่านพ่อ ท่านพ่อ ท่านรีบออกมาเถิด”
ทว่าไม่ว่านางจะเรียกอย่างไร ภายในห้องกลับเงียบสนิท ไร้ซึ่งการตอบรับใด ๆ
อวิ๋นเจิงทั้งตกใจทั้งหวาดกลัว สมองว่างเปล่า นางคิดจะพุ่งเข้าไปในกองเพลิงเพื่อช่วยคนโดยไม่ทันยั้งคิด แต่ถูกจื่อเยียนกอดรั้งไว้