ตอนที่ 97 ความน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้

⬢⬢⬢

ตอนที่ 97 ความน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้

ฮ่องเต้ทอดพระเนตรเยี่ยอี๋เจินด้วยสายตาเย็นชา เยี่ยอี๋เจินรู้สึกหนาวสั่นไปทั่วร่าง เหงื่อกาฬไหลพราก ริมฝีปากสั่นระริกไม่หยุด นางอยากจะเอ่ยปากพูดแต่กลับตื่นตระหนกจนพูดไม่ออก

องค์หญิงใหญ่หย่งอันสูดลมหายใจเข้าลึก ก้าวขึ้นหน้าไปย่อกายทำความเคารพ “ฝ่าบาท อวิ๋นเจิงเสียสติไปแล้ว นางเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนจึงใส่ร้ายข้าที่เป็นองค์หญิงใหญ่ต่อหน้าธารกำนัล ไม่เห็นความยำเกรงต่อพระเกียรติยศของราชวงศ์แม้แต่น้อย ขอฝ่าบาทโปรดลงโทษอย่างหนักด้วยเพคะ”

นางเป็นคนฉลาด ไม่แก้ตัวและไม่ปฏิเสธ เรื่องเช่นนี้ยิ่งอธิบายก็ยิ่งมืดมน

“หลายปีมานี้ข้าอาศัยอยู่ในอารามนักพรตหญิง ไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับเรื่องทางโลก แต่กลับถูกอวิ๋นเจิงยัดเยียดข้อหามากมาย ขอฝ่าบาทโปรดคืนความบริสุทธิ์ให้แก่ข้าด้วยเถิด”