ตอนที่ 96 นั่นไง เลิกเล่นสงครามกันเถอะ! (ตอนปลาย)

⬢⬢⬢

ตอนที่ 96 นั่นไง เลิกเล่นสงครามกันเถอะ! (ตอนปลาย)

กล่าวไปก็ช้าไป สายลมกรรโชกสายหนึ่งพัดผ่าน ลูกประคำเม็ดหนึ่งกระแทกจนลูกธนูเบนทิศทาง อีกทั้งการฝึกฝนในช่วงหลายวันนี้ของอวิ๋นเจิงยังทำให้ร่างกายของนางตอบสนองได้รวดเร็ว นางรีบเอนกายไปด้านหลังทันที

ลูกธนูเฉียดหนังศีรษะของอวิ๋นเจิงพุ่งไปทางเสาต้นหนึ่ง มันปักเข้าไปอย่างแรงจนจมลึกถึงสามส่วน

เหล่ายอดฝีมือแห่งสำนักกระจกกระจ่างพุ่งตัวออกไปโดยมิได้นัดหมาย ในเวลาเดียวกัน ชายผู้ถือคันธนูก็โผล่ออกมาจากมุมมืดแล้ววิ่งหนีไปอย่างบ้าคลั่ง

ด้านหน้ามีคนจากสำนักกระจกกระจ่างโผล่ออกมาอีกหลายคน พวกเขาขวางชายผู้นั้นไว้ตรงกลางแล้วล้อมโจมตีจากหน้าหลัง

เหตุการณ์เกิดขึ้นกะทันหัน ผู้คนต่างเบียดเสียดวิ่งหนีจนโกลาหลไปหมด เสียงกรีดร้องดังระงมไม่ขาดสาย