กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เมื่อวานซืนมีคนแนะนำบ้านหลังหนึ่งให้ฉัน ฉันไปดูมาแล้ว ดีทีเดียว เมื่อวานเดิมทีคิดว่าจะมาบอกพวกเธอ ให้พวกเธอไปดูด้วยกัน แต่ยุ่งจนลืมไปเลย!”
ว่านชิวอวิ๋นพูดพลางยิ้ม
หลิวชุ่ยได้ยินก็พลอยดีใจไปด้วย “จริงเหรอ! ถ้าอย่างนั้นก็ดีมากเลย!”
ว่านชิงถามจากด้านข้าง “อาสาว ใครเป็นคนแนะนำให้ บ้านอยู่ที่ไหน?”
“อยู่ทางใต้ ใกล้โรงเรียน มีบ้านอิฐมุงกระเบื้องสามห้องพร้อมลานบ้าน ฉันไปดูมาแล้ว คนแนะนำบอกว่าเจ้าของบ้านร้อนเงินอยากขาย บอกว่าขอแค่ 1,500 หยวน ถ้าฉันต้องการก็จ่ายเงินมัดจำ 300 หยวนก่อน แล้วรออีกไม่กี่วันให้เจ้าของบ้านกลับมา จากนั้นค่อยไปโอนกรรมสิทธิ์ ถึงตอนนั้นจ่ายเงินรับบ้านพร้อมกัน”
ว่านชิงมองเธอ
ว่านชิวอวิ๋นยิ้ม “อ้อ คนแนะนำเป็นลูกค้าที่มากินข้าวที่ร้านฉัน เขามาหลายครั้งแล้ว ก่อนหน้านี้ฉันคุยกับน้าเสียเรื่องซื้อบ้าน เขาได้ยินเข้า เขาแซ่เถียน เป็นคนจากหมู่บ้านด้านหลัง”
“แล้วอาสาวจ่ายเงินไปหรือยัง?” ว่านชิงถาม
ว่านชิวอวิ๋นพยักหน้า “จ่ายแล้ว บ้านหลังนั้นดีจริง ๆ มีห้องสามห้อง ลานบ้านปูอิฐ มีเรือนข้างอีกสองห้อง ห้องน้ำก็มีครบ อยู่ใกล้โรงเรียนและถนนด้วย มีหลายคนไปดูบ้านหลังนั้น ฉันกลัวว่าจะถูกคนอื่นแย่งไป จึงจ่ายเงินมัดจำ”
“อาสาว บ้านของคนแซ่เถียนคนนั้นอยู่ที่ไหนกันแน่ อาแน่ใจหรือว่าอยู่หมู่บ้านด้านหลัง?”