กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หวังหย่งเอ๋อส่ายหน้า “ไม่ใช่ไม่สนใจ แต่คือไม่รู้”
หลิวชุ่ยตาค้างอ้าปากหวอ
“พวกคุณรู้กันหมดแล้ว คนที่ตาดีก็ดูออก แต่สามีของเธอกลับถูกปิดหูปิดตาไว้”
หวังหย่งเอ๋อถอนหายใจ “แต่ก่อนมีคนบอกเขา แต่เขาไม่เชื่อ ยังด่าคนคนนั้นอีก สิ่งสำคัญคืออะไรรู้ไหม ฉันฟังโจวเฉิงเล่าว่า ผู้ชายของเธอทางนั้นไม่ไหว สองปีแรกหลังแต่งงาน ท้องเธอไม่มีวี่แววเลย หลังจากนั้นถึงท้องขึ้นมา ฉันบอกเธอนะ ลูกสองคนที่คลอดออกมา เหมือนพ่อสามีของเธอมาก ฉันได้ยินคนพูดว่า แม่สามีของเธอก็รู้ แต่แกล้งทำเป็นปิดตาข้างหนึ่งไว้ เพราะธูปบูชาในบ้านต้องมีคนสืบตระกูลต่อ ก็เลยปล่อยให้มันคลุมเครือไปแบบนั้น”
“ไม่ธรรมดาเลย!”
หลิวชุ่ยอุทานไม่หยุด
“ช่างมันเถอะ ๆ เรื่องพวกนี้ไม่ต้องพูดแล้ว มันไม่เกี่ยวอะไรกับเรา พวกเขาจะวุ่นวายก็ปล่อยไป สักวันฟ้าดินก็คงจัดการพวกเขาเอง ฉันฟังแล้วปวดหัว หลี่ชิวฮวาตอนนี้ยังไปคบกับเลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านอีก เหลือเชื่อจริง ๆ”
“ฉันก็ตกใจเหมือนกัน ปกติก็นึกถึงเธอไม่ขึ้น เพราะมันน่าขยะแขยงเกินไป วันนี้ถ้าเธอไม่พูด ฉันก็นึกไม่ออก”
สองคนหัวเราะแฮะ ๆ
ต่างก็เป็นผู้หญิง ชอบฟังเรื่องซุบซิบเป็นธรรมชาติอยู่แล้ว แต่เรื่องซุบซิบแบบนี้น่าขยะแขยงจริง ๆ พูดแล้วก็ไม่สบายใจ