กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสียงนี้คุ้นหูมาก ทั้งแหบเล็กน้อยและทุ้มต่ำเล็กน้อย
เธอรู้สึกขนลุก รีบหันขวับไปมองชุยหลานฮวาที่นั่งอยู่บนเตียงเตา
หลิวชุ่ยก็ได้ยินเช่นกัน
เธอหันไปมองชุยหลานฮวาเช่นเดียวกัน
“เสี่ยวชิง!”
ชุยหลานฮวาเรียกว่านชิงอีกครั้ง
ว่านชิงกับหลิวชุ่ยมองหน้ากัน ดวงตาของทั้งคู่เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
หลิวชุ่ยพุ่งเข้าไปมองแม่ “แม่พูดได้แล้วเหรอ?”
ชุยหลานฮวาพยักหน้า “ชุ่ยเอ๋อร์!”
“จ้ะ!”