เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอกำแพงลานบ้านด้านนอกก่อเสร็จ อาหารในครัวก็ทำเสร็จพอดี
หลิวชุ่ยให้ว่านชิงไปเรียกทุกคนกลับบ้านไปเอาชามมาตักอาหาร
ว่านชิงมองกำแพงลานบ้านที่ชาวบ้านช่วยกันสร้างให้ครอบครัวของเธอ หัวใจก็รู้สึกมั่นคงขึ้นมาก
เธอยืนอยู่บนขั้นบันไดแล้วตะโกนเสียงดังว่า “อาหารเสร็จแล้ว พวกเธอรีบกลับไปเอาชามมาตักอาหารเร็ว บ้านฉันไม่มีชาม”
มีคนหันกลับไปมองแล้วพูดว่า “อุ๊ย เมียฉันเอาข้าวมาส่งแล้ว!”
ว่านชิงเดินไปดูที่ประตูลานบ้าน ก็เห็นว่ามีป้าคนหนึ่งถือกระเช้าเดินมา ข้างในคือบะหมี่ที่ทำไว้ตอนเที่ยง
“ว่านชิง ฉันยกมาให้พวกเธอชามหนึ่งด้วย วันนี้ก็กินประทังไปก่อน เมื่อกี้ตอนพวกเรากลับไปทำอาหาร ทุกคนคุยกันแล้วว่าจะเอาอาหารมาส่งให้พวกเธอ วันนี้ลองชิมความรู้สึกของการกินข้าวจากน้ำใจคนทั้งหมู่บ้านดู”
พอได้ยินเธอพูด ว่านชิงก็หันไปมอง และก็เห็นว่าบนถนนทั้งสองฝั่งมีคนถืออาหารเดินมา
ว่านชิงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ป้า แบบนี้นะ พวกเราทำอาหารไว้หม้อหนึ่ง ป้าช่วยบอกให้ทุกคนเอาชามมาอีกสองใบ ฉันจะตักให้พวกป้าเอากลับไปกิน ข้างในมีเนื้อด้วย ให้เด็ก ๆ ได้ชิม”
พูดจบเธอก็หยิบลูกอมหนึ่งกำมือให้ป้า “เอานี่กลับไปให้เด็กกินด้วย!”