กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
โจวเจวียนนิ่งอึ้ง เธออยากฟังว่านชิงบอกว่าต้องการให้เธอทำอะไร แต่กลับไม่เคยคิดเลยว่าควรทำอย่างไร
ว่านชิงเห็นเธอพูดอะไรไม่ออก จึงยิ้มแล้วพูดว่า “ป้าโจว ลุกขึ้นเถอะ การที่ป้าคุกเข่าให้ฉัน คนที่อายุสั้นลงก็คือฉัน นี่ป้ากำลังทำร้ายฉันอยู่นะ!”
โจวเจวียนรีบลุกขึ้น
“ดูเหมือนว่าป้าจะทำเรื่องไม่ดีมามากจริง ๆ จนตอนนี้ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าควรชดเชยความเสียหายที่ทำกับพวกเราอย่างไร นี่ก็แสดงให้เห็นแล้วว่า จิตใจของป้าเดิมทีก็ดำมืด ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ไม่มีวันขาวสะอาดได้!”
หลังพูดจบ ว่านชิงก็เดินเลี่ยงเธอเพื่อกลับบ้าน
โจวเจวียนรีบพุ่งเข้ามา หมายจะยื่นมือคว้าตัวว่านชิง แต่ว่านชิงหลบออกไปอย่างรวดเร็ว