กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ว่านโหย่วเหลียงกับคนอื่น ๆ มองเธออย่างประหลาดใจ “ว่านชิง เธอก็เป็นคนตระกูลว่านเหมือนกัน ที่พวกเราเรียกให้พวกเธอกลับไปก็ทำเพื่อหวังดีกับพวกเธอ จะมีเจตนาร้ายอะไรได้”
“ไม่ต้องมาพูดเรื่องพวกนั้นกับฉัน ตอนที่พวกเราต้องการความช่วยเหลือที่สุด พวกแกกลับซ้ำเติม พอพวกเราลุกขึ้นมาได้แล้วค่อยโผล่มา มันก็ไม่มีความหมายอะไรอีก”
ว่านชิงมองพวกเขาอย่างไม่ไว้หน้า
“การยื่นถ่านให้ท่ามกลางหิมะย่อมล้ำค่าที่สุด ส่วนการเติมดอกไม้บนผืนแพรกลับไม่มีความหมายอะไรเลย!”