กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
บนถนนมีนักเรียนทยอยเดินทางกลับบ้านกันแล้ว
หลิวหย่งว่างพอเห็นนักเรียนก็พลันนึกขึ้นได้
“พ่อ พี่ใหญ่ เด็ก ๆ เลิกเรียนแล้ว พวกเรารีบไปกันเถอะ อีกเดี๋ยวว่านชิงกับว่านหลินก็กลับมาแล้ว!”
เขาหันกลับไปมองอยู่ตลอด เพราะกลัวว่าว่านชิงจะโผล่มาด้านหลัง
ว่านโหย่วเหลียงกับว่านหย่งหย่วนเองก็หันกลับไปมองเป็นระยะ
หลิวชุ่ยเห็นท่าทางของพวกเขาแล้วก็อดหัวเราะในใจไม่ได้
ดูเหมือนว่าพวกเขาจะกลัวว่านชิงกับว่านหลินมากทีเดียว
“กลับมาก็กลับมาสิ พวกเขาเป็นหลานสาวกับหลานชายของฉัน ฉันจะมองสักหน่อยแล้วมันจะเป็นอะไรไป?”
ว่านโหย่วเหลียงพูดอย่างมีเหตุผลเต็มที่
ว่านหย่งว่างทำราวกับเผชิญศัตรูตัวฉกาจ หลบอยู่ตรงประตูพลางมองไปยังถนน