ตอนที่ 162 ฝั่งปู่ย่าส่งคนมาหยั่งเชิง

หลิวชุ่ยมองว่านชิงแล้วถามว่า “ลูกกำลังจะบอกว่าอาอยากหย่ากับอาเขยใช่ไหม?”

ว่านชิงมองแม่อย่างประหลาดใจ “แม่รู้ได้ยังไง?”

หลิวชุ่ยยิ้มขื่น ๆ “เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ต่อให้อายังคิดจะใช้ชีวิตกับอาเขยต่อ ก็คงใช้ชีวิตกันดี ๆ ไม่ได้อีกแล้ว อีกอย่างอาของลูกก็ไม่ใช่คนไม่มีหัวคิด หลายเรื่องเธอคิดได้กระจ่างดี เมื่อก่อนพวกเขายากจน อาเขยก็ทำอะไรไม่ได้มาก พอชีวิตดีขึ้นมาหน่อย เขาก็ไม่รู้แล้วว่าตัวเองมีดีแค่ไหน!”

“อาของลูกเป็นคนทะนงตัวสูง เมื่อก่อนอาเขยยังซื่อสัตย์เก็บคำพูดหลายอย่างไว้ในใจ เพื่อเห็นแก่ลูก เธอก็ยังพยายามประคับประคองชีวิตคู่ต่อไป แต่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่า แค่พึ่งตัวเองก็เลี้ยงทั้งลูกและตัวเองได้ แถมยังใช้ชีวิตได้ดีอีกด้วย ส่วนอาเขยก็มีปัญหาไปเสียทุกเรื่อง ตอนนี้ยังทำเรื่องให้ออกมาน่าเกลียดถึงขนาดนี้!”

“ตอนที่อาของลูกฉีกหน้าอาเขยกลางถนน เธอก็เตรียมใจจะหย่าไว้แล้ว”

ว่านชิงมองแม่อย่างเหม่อลอย

“แม่พูดถูกมาก!”

“ถ้าอย่างนั้นเราจะช่วยอาได้ยังไง?”

ว่านชิงรู้สึกกังวลอยู่บ้าง

หลิวชุ่ยครุ่นคิด “อาเขยของลูกหนีไปแล้ว ลูกคิดว่าเขาจะไปที่ไหนได้?”