กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
โจวเจวียนมองสายตาของว่านชิงแล้วสะดุ้งตกใจ
สีหน้าของเธอพลันลนลานขึ้นมา “ว่านชิง แกอย่ามาใส่ร้ายกันนะ!”
พูดจบก็กลัวว่านชิงจะไม่เชื่อ จึงหันไปพูดกับหลิวชุ่ยว่า “เถ้าแก่หลิว ฉันไม่ได้เป็นคนให้พวกเขามารบกวนเธอนะ ฉันแค่ได้ยินพวกเธอทะเลาะกันอยู่ข้าง ๆ ก็เลยเข้ามาดูว่ามีอะไรให้ช่วยได้บ้าง!”
ว่านชิงจ้องเธอเขม็ง “ป้าโจว ไม่ใช่แบบนั้นสิ ฉันถามว่าแกทำให้ชื่อเสียงแม่ฉันเสียหายหรือเปล่า แต่ฉันยังไม่ได้ถามเลยว่าแกเป็นคนให้พวกเขามารบกวนแม่ฉันหรือเปล่า แกพูดแบบนี้ก็แปลว่าแกเป็นคนทำเองนั่นแหละ!”
โจวเจวียนลนลานจนทำอะไรไม่ถูก เธอโบกมือไปมา “ไม่ใช่ฉัน ฉันไม่ได้ทำ! ฉันไม่ได้ทำจริง ๆ”