กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เปิดร้านทำมาค้าขาย หลิวชุ่ยจึงไม่สะดวกด่าคน ได้แต่ฝืนใจรับมืออย่างยืดหยุ่น
“เหล่าหวัง แกดูสิ มาตั้งหลายวันแล้ว ถ้าชอบเสื้อผ้าตัวไหนก็รีบซื้อกลับไปให้เมียแกได้แล้ว อีกเดี๋ยวเสื้อผ้าฤดูร้อนก็จะเข้าร้านแล้ว ถ้าแกยังไม่ซื้อ ตอนนั้นก็ไม่มีโอกาสแล้ว”
หลิวชุ่ยให้เฉินเสี่ยวหงไปอยู่ตรงเคาน์เตอร์ เจ้าอันธพาลแบบนี้ สำหรับเด็กสาวที่ยังไม่เคยผ่านโลกอย่างเธอ แค่เห็นก็ประหม่าเขินจนหน้าแดง ไม่กล้าพูดอะไรด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการรับมือ
ชายผมหยิกหัวเราะแฮะ ๆ คำพูดที่เอ่ยออกมาหวานเลี่ยนจนชวนคลื่นไส้