กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เธอเห็นว่าหลังจากแม่ลงจากรถแล้ว ทั้งสองคนก็ยืนคุยอะไรกันอยู่ตรงปากซอย แม่ดูเหมือนกำลังร้องไห้และยกมือเช็ดน้ำตา
จากนั้นคุณอาฟางก็ดึงแม่เข้าไปกอด ให้แม่ซบศีรษะลงบนไหล่ของเขา พลางลูบหลังปลอบโยน…
ว่านชิงมองจนแทบไม่กล้าหายใจ รีบปล่อยผ้าม่านแล้วค่อย ๆ มุดกลับเข้าไปในผ้าห่ม หัวใจเต้นตึกตัก
มุมปากของเธอยกขึ้นจนกดลงไม่ไหว
คราวนี้มั่นคงแล้ว
ดูจากท่าทีของแม่กับคุณอาฟางแล้ว การได้เป็นครอบครัวเดียวกันคงเป็นเรื่องของเวลาเท่านั้น
ว่านชิงอดความอยากรู้อยากเห็นในใจไม่ไหว จึงลุกขึ้นมาดูว่าพวกเขากลับไปแล้วหรือยัง
เธอแง้มผ้าม่านออกดูอีกครั้ง ไม่เห็นคนทั้งสองแล้ว แต่รถของคุณอาฟางยังจอดอยู่ริมถนน