ตอนที่ 120 ไม่เห็นแก่ญาติพี่น้อง

หลิวชุ่ยเห็นแล้วก็อยากเข้าไปดึงเสี่ยวหลิน แต่ก็สายเกินไป

ว่านหลินมาถึงข้างตัวหลิวเหวินถิงแล้ว เขายังแหงนหน้าอยู่ และกำลังจะถูกหลิวเหวินถิงขัดขาจนล้ม

ขณะที่ทุกอย่างเกิดขึ้นในพริบตา ขาของว่านหลินราวกับมีดวงตางอกอยู่ ทั้งที่เท้าซ้ายแตะเข้ากับขาที่หลิวเหวินถิงยื่นออกมาแล้ว ร่างกายเอนพุ่งไปข้างหน้าเหมือนกำลังจะล้ม แต่กลับเห็นเขากระโดดลอยตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว เท้าขวาลงพื้นไปด้านหน้า ก่อนหมุนตัวอยู่กับที่หลบขาที่เธอยื่นออกมาได้

หลิวชุ่ยอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง ไม่คิดเลยว่าเสี่ยวหลินของเธอจะมีความคล่องแคล่วถึงขนาดนี้!