กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ว่านชิงมองฟางเจี้ยนกั๋วด้วยความสงสัย
“คุณอาฟางทำเป็นด้วยเหรอ?”
จู่ ๆ ฟางเจี้ยนกั๋วก็หัวเราะขึ้นมา หลินเมิ่งโจวกอดหนังสือนิยายเดินออกมาจากในบ้านและเห็นภาพนี้พอดี
“ว่านชิง เธอดูถูกพ่อฉันเกินไปแล้ว พ่อฉันทำเป็นทุกอย่าง เตาและเตียงเตาที่บ้านก็เป็นฝีมือพ่อทั้งนั้น กำแพงบ้านก็พ่อเป็นคนฉาบเอง เธอคิดว่าพ่อจะทำเป็นไหมล่ะ!”
น้ำเสียงของหลินเมิ่งโจวเต็มไปด้วยความดูแคลนและค่อนข้างโอหัง
ฟางเจี้ยนกั๋วถลึงตาใส่เขา “เจ้าเด็กเหลือขอ พูดให้น้อยลงหน่อย!”
ว่านชิงราวกับเห็นสมบัติล้ำค่า จึงรีบพูดว่า “คุณอาฟาง งั้นให้คุณไปทำเถอะ!”
ฟางเจี้ยนกั๋วเงยหน้ามองท้องฟ้า “ยังไม่ค่ำ งั้นไปทำวันนี้เลย”