กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อได้ยินแม่ถาม ว่านชิงก็ลืมตาขึ้น มองหลังคาสีดำสนิท
ในค่ำคืนอันมืดมิด แม้ยื่นมือออกไปก็ยังมองไม่เห็นห้านิ้ว แม่อยู่ข้างกายเธอ
หากเป็นชาติก่อน ว่านชิงคงบอกแม่อย่างตื่นเต้นดีใจว่าเธอถูกรางวัลทั้งหมดเป็นเงินเท่าไร
แต่ตอนนี้ เธอกลับลังเลอยู่ชั่วขณะ
โดยเฉพาะหลังจากผ่านเหตุการณ์ที่ยายหันหลังให้ เธอยิ่งลังเลมากขึ้น
ไม่ใช่เพราะเธอไม่รักแม่ แต่เพราะตอนนี้เธอมองปัญหาเหล่านี้อย่างมีเหตุผลมากขึ้น
แม่ของเธอยังมีแม่ของตัวเอง มีพี่ชาย มีหลานชายหลานสาว หากบอกแม่ทุกอย่าง แล้ววันหนึ่งยายมาร้องไห้ขอความช่วยเหลือถึงบ้าน เมื่อแม่คิดว่าที่บ้านมีเงิน แม่จะช่วยหรือไม่ช่วย
ถ้าช่วย ว่านชิงก็ไม่พอใจ
ถ้าไม่ช่วย แม่ก็จะรู้สึกผิดในใจ