ตอนที่ 89 ฉี่ราดกางเกงแล้ว

หลี่เผิงเจ็บจนร้องไห้ไม่หยุด เขาปัสสาวะราดกางเกงไปแล้ว

มาถึงตอนนี้เขาก็ไม่กล้าประมาทอีก มองดูคมมีดวาววับที่แกว่งอยู่เหนือศีรษะ เขากลัวจนแทบขาดใจ

“ฉัน... วันนี้ฉันเห็นครูภาษาจีนชมว่าว่านหลินทำการบ้านได้ดี... ครูยังบอกให้ฉันเรียนรู้จากเขา ฉันไม่พอใจ ก็เลยคิดว่า เขาเป็นนักเรียนย้ายเข้า แถมยังเป็นคนนอก ไม่มีพ่อไม่มีแม่... ฉันเลยโมโห ตอนเลิกเรียนจึงไปหาเพื่อนร่วมชั้น... หม่าเฉียงกับหวังหยาง แล้วก็กลัวว่าจะสู้ไม่ไหว เลยไปหานักเรียนชั้นสามมาอีกสองคน...”

หลี่โหย่วเถียนพูดอย่างหัวเสียว่า “ฉันไม่ได้บอกแล้วหรือว่าอย่าไปเล่นกับเด็กชั้นสามสองคนนั้น แล้วแกไปหาพวกเขาอีกทำไม!”