ตอนที่ 88 ว่านชิงถือมีดทวงความเป็นธรรม

ทันทีที่ว่านชิงเห็นว่านหลิน ขนทั่วร่างของเธอก็ลุกชันขึ้นมา

“เสี่ยวหลิน เกิดอะไรขึ้น ใครรังแกเธอ”

ทั้งเสื้อผ้าและกระเป๋านักเรียนของเขาเปื้อนดิน รองเท้าหายไปข้างหนึ่ง ผมเผ้ายุ่งเหยิงชี้ฟูขึ้นบนศีรษะ มุมปากบวมแดง

ว่านชิงดึงเขาเข้ามาทันที ทั้งเจ็บใจและสงสารจนแทบทนไม่ไหว

“พี่ วันนี้หนูไม่ได้ร้องไห้!”

“ไม่ใช่เรื่องร้องไห้หรือไม่ร้องไห้ ใครรังแกเธอ เธอไม่สู้กลับหรือ”

ว่านหลินรีบร้อนพูดว่า “พี่ พวกเขาหลายคนรวมหัวกันมารุมตีหนู ถ้ามีแค่หนึ่งหรือสองคน หนูต้องสู้ชนะได้แน่ เขาเป็นฝ่ายตีหนูก่อน พอหนูสู้กลับ เขาก็เรียกเพื่อนร่วมชั้นมาหลายคน พวกเขากดหนูลงกับพื้นแล้วรุมตี แถมยังเหยียบกระเป๋านักเรียนของหนูจนกล่องดินสอพังด้วย…”