กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คนที่เปิดประตูออกมาเป็นผู้หญิงอายุสี่สิบกว่า
ในมือของเธอยังถือไม้ท่อนหนึ่งเอาไว้ ดูเหมือนกำลังไล่อะไรบางอย่างอยู่ในลานบ้าน
เมื่อเห็นว่าคนที่เคาะประตูเป็นหญิงชราคนหนึ่งที่ไม่รู้จัก เธอก็มองสำรวจตั้งแต่หัวจดเท้า พอเห็นอีกฝ่ายแต่งตัวเรียบร้อยและเนื้อตัวสะอาด จึงอดทนถามว่า “คุณมาหาใคร”
ชุยหลานฮวารีบยิ้มแล้วพูดว่า “ผู้จัดการ ฉันเดินขอทานมาตามทางจนมาถึงที่นี่ ฟ้ามืดแล้ว ผู้จัดการพอจะให้ข้าวฉันกินสักมื้อได้ไหม ดึกแล้วฉันก็เดินทางต่อไม่ได้ มีห้องเก็บฟืนหรืออะไรทำนองนั้นให้ฉันนอนสักคืนไหม ขอให้ปีใหม่ของผู้จัดการราบรื่นทุกอย่าง”