กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เตาดับแล้ว น้ำร้อนในบ้านก็หมดแล้ว ว่านชิงยกเตาออกไปข้างนอกและเริ่มก่อไฟ ส่วนว่านหลินยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น พลางเช็ดน้ำตาพลางบ่นพึมพำ
“พี่ ฟ้ามืดแล้ว ยายออกไปแบบนั้นจะหนาวตายไหม พี่ว่าแกจะหาคนรับแกไปอยู่ด้วยได้หรือเปล่า”
ว่านชิงคิดในใจ ถ้ากลัวยายจะหนาวตาย แกก็คงไม่ออกไปหรอก
“พี่ ทำไมยายต้องไปด้วย อยู่ที่นี่ไม่ดีหรือ”
ว่านชิงมองว่านหลินแวบหนึ่ง เดิมทีคิดจะพูดอะไรบางอย่าง แต่พอคิดดูแล้วก็ช่างมันเถอะ เสี่ยวหลินอายุน้อยกว่าเธอสามปี ยังเด็กและผูกพันกับยายมากกว่าเธอ หากเธอพูดคำแทงใจออกไป เขาก็คงยิ่งร้องไห้อย่างเสียใจ