กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตกค่ำแล้ว ร้านช่างตัดเสื้อของโจวเจวียนปิดประตูลง แสงริบหรี่ส่องลอดออกมาตามช่องประตู
ว่านชิงเคาะประตูอยู่พักใหญ่ กว่าจะมีเสียงเนือย ๆ ดังออกมาจากด้านใน น้ำเสียงลากยาวอย่างเกียจคร้าน
“ใครน่ะ ถ้าจะตัดเสื้อก็พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่!”
ว่านชิงเคาะอีกสองครั้ง
เสียงจากด้านในเริ่มแสดงความรำคาญอย่างเห็นได้ชัด
“บอกแล้วไงว่าพรุ่งนี้…”
“ป้าโจว หนูเอง ว่านชิง!”
เสียงหวาน ๆ ของว่านชิงดังขึ้นจากหน้าประตู
เสียงด้านในเงียบหายไป ไม่นานก็มีเสียงฝีเท้ามาถึงหน้าประตู ก่อนประตูจะส่งเสียงเอี๊ยดแล้วเปิดออกเป็นช่องแคบ ๆ
โจวเจวียนโผล่ใบหน้าออกมาครึ่งหนึ่ง จ้องว่านชิงแล้วถามว่า “ว่านชิง มีอะไรเหรอ?”