กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
พอกลับถึงบ้าน ว่านชิงกับว่านหลินก็หากล่องกระดาษมาใบหนึ่ง ปูฟางไว้ข้างในเล็กน้อย จากนั้นนำผ้าเก่าของว่านหลินผืนหนึ่งมาปู แล้ววางไว้ตรงมุมห้องนอน ก่อนจะเอาเจ้าตัวเล็กทั้งสองใส่ลงไป
ว่านหลินถามอย่างเป็นห่วงว่า “พี่ครับ พวกมันอยู่ด้วยกัน จะไม่กัดกันเหรอครับ”
ว่านชิงมองเจ้าตัวน้อยน่ารักทั้งสองที่เบียดกัน ส่งเสียงอืออาและดมกลิ่นกันไปมา ก่อนยิ้มแล้วพูดว่า “พวกมันยังเล็กขนาดนี้ ไม่กัดกันหรอก เราต้องให้พวกมันนอนอยู่ด้วยกัน แบบนี้ต่อไปอาจกลายเป็นเพื่อนรักกันก็ได้”
ว่านหลินหัวเราะแล้วนั่งยอง ๆ อยู่ข้าง ๆ เดี๋ยวก็ลูบลูกแมว เดี๋ยวก็ลูลูกสุนัข