กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลิวต้าหย่งก้าวเข้ามาในบ้าน พอเห็นสภาพใบหน้าของภรรยาน่าเวทนาถึงเพียงนั้น อีกทั้งได้ยินคำพูดอันน่ากลัวของเธอ โทสะก็พลุ่งพล่านขึ้นมาทันที เขาทิ้งข้าวของในมือแล้วรุดเข้าไปยังห้องด้านใน
“ว่านชิง! แกกล้าดียังไงถึงลงมือกับป้าสะใภ้ คอยดูเถอะ วันนี้ฉันจะไม่ตีแกให้ตายเลยเชียว! ฉันจะสั่งสอนแกแทนแม่แกให้สาสม!”
หลิวต้าหย่งก้มตัวลงตรงหน้าเตา คว้ากิ่งไม้เรียวเล็กท่อนหนึ่งขึ้นมาแล้วหวดลงไปในอากาศ มันส่งเสียงหวือแหลมคมดังหึ่งก้อง
ของสิ่งนี้หากฟาดลงบนตัวคน แม้ไม่สะเทือนถึงกระดูก ทว่ากลับเจ็บปวดอย่างยิ่ง
ว่านชิงกับว่านหลินสองพี่น้องเคยโดนมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง
ชุยหลานฮวาเห็นหลิวต้าหย่งเดินเข้ามา แกก็ไม่สนใจอาการปวดที่แผ่นหลัง รีบไถลตัวลงจากขอบเตียงเตา อ้าแขนออกขวางไว้หน้าประตู