เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุนเผิง
ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 122 การฝึกวิชามาร ทำให้สมองเพี้ยนได้จริงหรือ?
ฉู่เซวียนมองติงเย่วที่เสแสร้งและทำตัวหยิ่งผยอง เขาถึงกับพูดไม่ออก เป็นไปตามวิถีของบุตรแห่งโชคชะตา
ติงเย่วดูอับอาย แต่เขาไม่ได้รับบาดเจ็บหนัก
ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากกินโอสถระดับจักรพรรดิ อาการบาดเจ็บของเขาก็หายเป็นปลิดทิ้ง
ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะกล่าวว่าต่อให้มียอดฝีมือขอบเขตกึ่งจักรพรรดิอีกสองถึงสามคนก็ไม่สามารถทำร้ายติงเย่วได้
เพียงแค่กินโอสถระดับจักรพรรดิเม็ดเดียวก็เพียงพอแล้วที่จะกำจัดขอบเขตกึ่งจักรพรรดิได้หนึ่งถึงสองคน
แม้นว่าติงเยว่จะเสียท่า แต่เขาก็ยังหลบหนีออกได้อย่างปลอดถัย
ลูกศิษย์ของฉู่เซวียนนั้นได้รับการสอนศาสตร์การซ่อนตัวมาแล้ว
หากติงเย่วอยากหนีจริง ๆ ต่อให้เป็นขอบเขตกึ่งจักรพรรดิสิบคนก็ไม่พอที่จะสังหารเขาได้