กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุนเผิง
ข้าอยู่บ้านร้อยปีก็เข้าสู่วิถีไร้เทียมทาน ตอนที่ 121 สังหารขอบเขตกึ่งจักรพรรดิ
หลิ่วผิงเฟิงจ้องมองจักรพรรดิมารอย่างเย็นชาแล้วเอ่ยว่า “จักรพรรดิมาร เจ้าจะสู้เพื่อความชอบธรรมแล้วช่วยเขาอย่างงั้นรึ”
แม่ทัพมารและขุนพลมารที่อยู่เบื้องหลังจักรพรรดิมารต่างก็ประหม่าอย่างไม่น่าเชื่อ
พวกเขากลัวว่าสมองของจักรพรรดิมารจะกำเริบขึ้นแล้วไปขอช่วยติงเย่ว
“ถุย!”
จักรพรรดิมารถ่มน้ำลายอย่างเหยียดหยามแล้วเย้ยหยันว่า “ถึงข้าจะเป็นคนชอบธรรม แต่ข้าก็หาใช่คนสถุน ทำการหมาหมู่อย่างพวกเจ้า”
สถุนปู่เจ้าน่ะสิ!
ทุกคนถึงกับพูดไม่ออก
จักรพรรดิมารเป็นคนชอบธรรมอย่างงั้นรึ?
ท่ามกลางผู้คนทั้งหมดในที่แห่งนี่ เจ้านั่นแหละที่ชอบเข่นฆ่าผู้คนราวกับเป็นผักเป็นปลาและทำสิ่งชั่วร้ายต่ำทรามมากที่สุด!