0145

⬢⬢⬢

ตอนที่ 145 ไม่จบไม่สิ้นใช่หรือไม่!

“ปีศาจ เจ้ามันคือปีศาจตัวจริงเสียงจริง ช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว”

เย่หยางมองดูผู้อาวุโสลึกลับที่โผล่พรวดพราดออกมา พลางอดไม่ได้ที่จะเย้ยหยันไม่หยุด ช่างโผล่มาทีละคนไม่จบไม่สิ้นเสียจริง

นึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะงัดลูกไม้ตั๊กแตนจับจั๊กจั่นนกขมิ้นอยู่เบื้องหลังออกมาเล่น หากมิใช่เพราะตนเองตอบสนองได้รวดเร็วและแข็งแกร่งพอ เกรงว่าคงหลงกลมันไปแล้ว

ในยามนี้ ทั้งสองฝ่ายต่างก็ตกตะลึงอยู่กับที่ โดยเฉพาะศัตรูของเขา เมื่อสัมผัสได้ถึงโทสะและรับรู้ได้ถึงความแข็งแกร่งของเขาในเวลานี้ ก็อดมิได้ที่จะตื่นตระหนกอย่างยิ่ง

“เจ้าหนู ตกลงเจ้าเป็นตัวอะไรกันแน่?”