กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 467 ญาติพี่น้องกลับมาพร้อมหน้า
ประตูใหญ่บนกำแพงล้อมเปิดออก
ทุกสิ่งรอบด้านช่างคุ้นเคย ราวกับไม่เคยจากไปไหน
ที่นี่คือบ้านของเธอ คือรากเหง้าของเธอ ผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ล้วนเป็นญาติสนิทของเธอ
เว่ยซีอินทอดถอนใจในใจ ลงจากม้าแล้วคารวะเหล่าท่านอา
“ระหว่างที่ฉันไม่อยู่ ต้องลำบากท่านอาทุกท่านแล้ว”
“เทียบกับผู้นำเผ่าแล้ว ความลำบากของพวกเราเป็นเรื่องอะไรกัน”
เว่ยหมิงเจ๋อกวาดตามองทุกคน พลางทอดถอนใจว่า “กลับมาอย่างปลอดภัยก็ดีแล้ว นับแต่ได้รับจดหมาย ทุกคนต่างเฝ้ารอ พอรู้ว่าพวกคุณปลอดภัยดี ในที่สุดพวกอาก็วางใจลงได้”
เรื่องอาการของหมิงหลุนกับเว่ยเจี๋ยไม่อาจชักช้า
เหล่าท่านอาจึงไม่ได้พูดมาก รีบหลีกทางให้รถม้าเข้าไปโดยตรง