กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 466 การจากลาและการเดินทางกลับ (4)
“ที่จริงพี่เห็นตั้งนานแล้ว”
เว่ยเจี๋ยมีสีหน้าสงบนิ่ง “ในฐานะสมาชิกตระกูลเว่ย ทั้งยังเป็นหลานแท้ ๆ ของปู่ จะไม่รู้จักตราผู้นำเผ่าได้อย่างไร”
“การตัดสินใจของปู่ไม่มีทางผิด น้องสาวแบกรับความรับผิดชอบที่สายหลักควรแบกรับแทนพี่กับท่านพ่อ พี่ใหญ่ยังขอบคุณเจ้าไม่ทันเลย ไม่จำเป็นต้องรู้สึกไม่สบายใจเพราะเรื่องนี้”
ตั้งแต่ยังเล็ก เว่ยเจี๋ยรู้ว่าตนเป็นบุตรชายคนโตสายหลัก ในภายหน้าต้องสืบทอดตระกูล เขายอมรับการอบรมเช่นนั้นโดยธรรมชาติ และไม่เคยเห็นว่ามีสิ่งใดไม่เหมาะสม
แต่เมื่อเติบโตขึ้น บางครั้งปู่หยิบจดหมายของตระกูลมาให้เขาอ่าน แล้วถามความเห็นของเขา สายตาที่เผยความผิดหวังออกมาในบางครั้ง ทำให้เขารู้ว่าตนไม่เหมาะเป็นผู้ตัดสินใจของตระกูล