เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 393 กองทัพสตรี
“โรคระบาดแพร่กระจายเร็วเกินไป ภัยพิบัติเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป ข้ารับใช้ทั้งหลายล้วนหนีออกมาจากอำเภอต่าง ๆ ในเขตปกครองฟั่นหยาง”
“ตอนนี้ธัญพืชล้ำค่า สถานที่ที่รวมกลุ่มกันเอาชีวิตรอดล้วนไม่รับสตรี รับเพียงแรงงานที่ทำงานได้ สตรีจะเข้าร่วมก็ได้ เว้นแต่…”
อาผานพูดออกมาได้ยาก “เว้นแต่ต้องกลายเป็นของเล่นของบุรุษเหล่านั้น บางแห่งถึงกับออกตามหาสตรีเพื่อนำกลับไป”
ราวกับผู้คนทั้งโลกเชื่อว่า สตรีต้องพึ่งพาบุรุษ กลายเป็นสิ่งที่ขึ้นต่อบุรุษจึงจะมีชีวิตรอดได้
หน้าตาและรูปร่างของอาผานไม่ตรงกับค่านิยมความงามในปัจจุบัน แท้จริงแล้วจึงมิได้อยู่ในเป้าหมายของคนเหล่านั้น
แม้แต่บางแห่งยังเห็นว่ากำลังของนางไม่แพ้บุรุษ จึงยินดีรับนางไว้
แต่เวลานั้นอาผานยังพาฮูหยินใหญ่ของตนอยู่ด้วย