ตอนที่ 377 บุญคุณและมิตรภาพ (2)

ตอนที่ 377 บุญคุณและมิตรภาพ (2)

เว่ยซีอินมีสีหน้ากระอักกระอ่วน

ไม่แปลกเลยที่เขามักมองเธอด้วยสายตาแสนตัดพ้ออยู่เสมอ

แต่เธอก็บริสุทธิ์ใจมากเหมือนกัน

ตอนเด็กก็เคยพบกันเพียงครั้งสองครั้ง ผ่านมาตั้งสิบปี จะให้หน้าตาเหมือนเดิมได้อย่างไร

อีกอย่าง เขายังรีบเดินทางจนปล่อยตัวเองให้มอมแมม ทั้งผมเผ้ายุ่งเหยิง หนวดเครารุงรัง หากเธอจำได้สิถึงจะแปลก

ที่เว่ยซีอินยินดีติดต่อทางจดหมายกับเขาในปีนั้น แน่นอนว่าเพราะเห็นค่าฝีมือของเขา

ต่งจือเหยาในวัยหนุ่มมีฝีมือยอดเยี่ยมอยู่แล้ว เดิมทีเธอต้องการดึงตัวเขามาอยู่ฝ่ายตน ทว่าเขามีนิสัยหยิ่งผยองไม่ยอมสยบต่อผู้มีอำนาจ

ตอนนั้นเธอยังเด็กเกินไป อีกทั้งศัตรูของตระกูลต่งอยู่ในจิงตู เธอยังไม่มีความสามารถพอจะคุ้มครองคนข้างกาย

ด้วยเหตุนี้จึงไม่ได้อาศัยบุญคุณบีบบังคับให้เขาอยู่ต่อ