กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 376 บุญคุณและมิตรภาพ (1)
อู๋ป๋อพาบ่าวไพร่มาเสิร์ฟชาแก่แขก จากนั้นจึงถอยออกไป
ด้านนอกลมพายุโหมกระหน่ำ รุนแรงอย่างยิ่ง แม้นั่งอยู่ภายในก็ยังได้ยินเสียงเสียดสีซู่ซ่าจากแรงลมภายนอกอย่างชัดเจน
“ต้องขอบคุณจอมยุทธ์ต่งที่ช่วยเหลือผู้เยาว์ในบ้าน ทั้งยังคุ้มกันพวกเขากลับมาจากระยะทางนับพันลี้”
เว่ยจี้ยิ้มพลางกล่าว “จอมยุทธ์ต่งมีบุญคุณต่อตระกูลเว่ยของเรา จงพักอยู่ที่นี่อย่างสบายใจ หากมีสิ่งใดต้องการก็เอ่ยมาได้เต็มที่”
“ท่านเว่ยกงกล่าวหนักไปแล้ว”
ต่งจือเหยาตอบอย่างไม่ถ่อมตนหรือโอหัง “ต่งผู้นี้ไม่มีสิ่งใดต้องการ”
เว่ยจี้พยักหน้าเล็กน้อย ชายผู้นี้ช่วยผู้เยาว์ในตระกูลไว้ถึงสี่คน บุญคุณช่วยชีวิตนี้ย่อมต้องตอบแทน ในเมื่ออีกฝ่ายไม่เอ่ยปากเอง พวกเขาก็จัดการให้เอง
ปัจจุบันอู้เป่ามีเสบียงอุดมสมบูรณ์ เพื่อรับมือฤดูหนาวจึงเตรียมพร้อมอย่างรอบคอบมานานแล้ว