เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 255 พิชิตจงซาน (ห้า)
แม่ทัพเฉินแห่งค่ายกองหน้าขวารู้ข่าวอย่างรวดเร็ว
ไม่รู้ว่าโผล่ออกมาจากซอกมุมไหน เขารีบร้อนเข้ามาถามสิงสือ
“ข่าวเป็นความจริงหรือ?”
ปีนี้แม่ทัพเฉินอายุเกินสี่สิบแล้ว ยังคงแข็งแรงสมวัย เขากับสิงสือนับว่าหัวอกเดียวกัน ถูกย้ายจากจุดประจำการชายแดนกลับมายังที่ว่าการ นำผู้ใต้บังคับบัญชามาเฝ้าอยู่นอกประตูเมือง ทำงานที่ทั้งลำบาก เหนื่อยยาก และอันตรายที่สุด
แต่แม่ทัพเฉินเจนโลกกว่าสิงสือ รู้จักประเมินสถานการณ์ และรู้จักตีสนิทกับกองทัพในเมืองรวมถึงกองทัพที่เฝ้ายุ้งฉาง อย่างไรเสียแม่ทัพยศพิเศษก็นับเป็นแม่ทัพ เหล่าสหายร่วมงานย่อมไว้หน้าเขาบ้าง
เพราะเหตุนี้ ยามว่างเขาจึงมักหาที่ซุกตัวพักผ่อนอยู่เสมอ อย่างไรเสียฝ่าบาทก็ไม่เสด็จออกนอกเมือง พวกเขาอยู่นอกเมืองก็ไม่มีใครมาควบคุม