กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 254 พิชิตจง
ฉู่ฉีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เห็นว่าข้อเสนอของท่านอาจารย์ฉู่นั้นไม่เลว
เพียงแต่ใบหน้าของคุณหนูกลับหม่นลงในพริบตา เพื่อไม่ให้พลอยซวยไปด้วย เขาจึงควรพูดให้น้อยจะดีกว่า
ฉู่ยวี่ชะงักไป เมื่อเห็นสายตาราวกับจะกินคนของเธอ ก็รู้ว่าคราวนี้ล่วงเกินเธออย่างหนักแล้ว
เขาอธิบายเหตุผลอย่างเรียบเฉย “สตรีสูงศักดิ์จากตระกูลขุนนางถือว่าความขาวคือความงาม คุณหนูจะไปเยือนแคว้นจงซานในนามตระกูลเว่ยแห่งชิงเหอ จึงต้องแสดงด้านที่อ่อนแอของสตรีสูงศักดิ์ออกมา เพื่อลดความระแวดระวังของคุณชายสามหยวน”
พูดก็พูดเถอะ แต่ตอนนี้เธอจะไปหาแป้งมาทาหน้าได้จากที่ไหน
เว่ยซีอินพูดอย่างไม่สบอารมณ์ “ท่านอาจารย์วางใจได้ การแสดงฉันถนัดนัก ใครบอกว่าสตรีสูงศักดิ์ที่อ่อนแอจะผิวคล้ำไม่ได้”
ดำ ดำ ดำ!
ทั้งวันเอาแต่พูดเรื่องเธอผิวดำ!