ตอนที่ 43 หมูป่า

ตอนที่ 43 หมูป่า

เกล็ดหิมะปลิวว่อนลงมาราวกับปกคลุมทั่วฟ้าดิน ลมหนาวบาดกระดูกพัดหวิว ๆ จนระหว่างฟ้ากับดินขาวโพลนไปหมด

เพียงผ่านไปคืนเดียว บนถนนก็มีหิมะทับถมเป็นชั้นหนา

เว่ยซีอินสวมเสื้อแขนสั้นบุฝ้ายหนา แต่ยังรู้สึกว่าลมพัดลอดเข้าไปในเสื้อผ้าไม่หยุด นางจึงทำได้เพียงกระชับปลายแขนเสื้อ แล้วซุกศีรษะลงในคอเสื้อ

หลายปีมานี้สภาพอากาศผิดปกติมาโดยตลอด แต่ก่อนนางไม่เคยคิดมาก บัดนี้ดูแล้ว การมาถึงของภัยพิบัติธรรมชาติมีลางบอกเหตุมานานแล้ว

“คุณหนู ถนนบนเขาเฉอะแฉะและเดินทางลำบาก เกรงว่าคงข้ามยอดเขาต่อไปไม่ได้แล้ว” ฉางอิงกล่าวอย่างกังวล