เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 42 ผีหลอกชัด ๆ
กงลิ่วหลางหรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง ได้ยินดังนั้นก็ไม่กล่าวอะไรอีก
จางหยวนเยี่ยนรีบประคองเขาเข้าไปใส่ยาในห้อง กล่าวว่าห้อง แท้จริงเป็นเพียงคลังสินค้าที่ถูกย้ายสิ่งของออกจนว่าง แล้วจัดแบ่งออกเป็นพื้นที่พักอาศัยส่วนตัวเล็ก ๆ
ตอนใส่ยาเขาจึงพบว่า บาดแผลภายนอกของกงลิ่วหลางแม้ดูร้ายแรง แต่แท้จริงไม่ได้กระทบกระเทือนกระดูกและเส้นเอ็น ขอเพียงพักฟื้นสักระยะก็หายดี
นั่นทำให้จางหยวนเยี่ยนถอนหายใจโล่งอก
เขารู้สึกสงสัยอยู่บ้าง จึงอดถามออกมาไม่ได้ “ลิ่วหลางไปตกอยู่ในมือโจรป่ากลุ่มนั้นได้อย่างไร?”
กงลิ่วหลางลดเปลือกตาลงเล็กน้อย ตอบเสียงเรียบว่า “ออกเดินทางท่องเที่ยว บังเอิญผ่านเกาอี้”
เวลานั้นภัยพิบัติยังไม่ปะทุ เถียนซานและคนอื่นเป็นโจรป่ามานานวัน ความกล้าก็ค่อย ๆ เพิ่มพูนขึ้น