กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 8 ชาวบ้าน
เว่ยซีอินจ้องเขาตรง ๆ ไม่พลาดแม้ความเปลี่ยนแปลงของสีหน้าเพียงเล็กน้อย แล้วถามอย่างไม่รีบร้อนว่า “ได้ยินผู้ใต้บังคับบัญชาบอกว่า ชาวบ้านข้างนอกเหล่านั้นท่านอาจารย์เป็นผู้ช่วยไว้ ดูเหมือนท่านอาจารย์จะเข้าใจโรคระบาดนี้มาก”
ฉู่ยวี่ได้ยินดังนั้นก็เงยหน้าขึ้น มองเว่ยซีอินอย่างประหลาดใจ คล้ายตกใจที่นางไม่ปิดบังการหยั่งเชิงและความสงสัยในคำพูดเลย
“ไม่ถึงกับเข้าใจ ผู้น้อยเพียงเคยพบผู้ป่วยคลุ้มคลั่งไม่กี่คนระหว่างเดินทางกลับบ้าน”
“เมื่อคืนเมื่อเห็นคนล้มป่วย ผู้น้อยรู้สึกว่าผิดปกติ จึงรีบแจ้งให้ชาวบ้านหลบเข้าไปในห้องใต้ดินของแต่ละบ้าน” ฉู่ยวี่ถอนหายใจอย่างเสียดาย “น่าเสียดาย ยังคงมีชาวบ้านไม่น้อยที่ตอบสนองไม่ทันจนประสบเคราะห์ร้าย...”