เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 2 สิ่งผิดปกติ
วันถัดมา ฟ้าเพิ่งสาง
องครักษ์ทั้งหลายเตรียมตัวพร้อมออกเดินทาง จูงม้าออกมาจากลานหลัง และยกสัมภาระขึ้นเกวียนวัว
เว่ยหล่างนั่งงัวเงียอยู่หน้าเตียง ปล่อยให้หนิงซวงจัดผมและเปลี่ยนเสื้อผ้าให้
เขาแอบหนีออกมา จึงไม่ได้พาเด็กรับใช้ชายที่คอยปรนนิบัติมาด้วยแม้แต่คนเดียว แม้หนิงซวงจะเป็นสาวใช้คนสนิทของคุณหนู แต่คุณหนูพึ่งพาตนเองมาตั้งแต่เล็ก ทำทุกอย่างด้วยตัวเอง กลับเป็นตอนปรนนิบัติคุณชายรองเสียมากกว่า
หลังจัดแต่งกายให้เว่ยหล่างเรียบร้อย หนิงซวงก็เก็บสัมภาระส่วนตัวบางส่วนเป็นห่อ เตรียมยกขึ้นรถม้า
ทันทีที่ประตูเปิดออก คลื่นความร้อนก็ซัดเข้าหน้า อุณหภูมิภายนอกดูเหมือนจะร้อนกว่าเมื่อวานเสียอีก
เว่ยหล่างสัมผัสอยู่ครู่หนึ่ง ใจก็เริ่มถอย เขาเบะปากกล่าวว่า “พี่สาว เรากลับบ้านกันเถอะ ไม่ไปเที่ยวแล้ว” บ้านที่เขาหมายถึงย่อมเป็นบ้านที่จิงตู