เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 1 กลับบ้านเกิด
ทั้งที่ย่างเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงแล้ว แต่อากาศกลับยังคงร้อนระอุ
เว่ยซีอินนั่งอยู่ในรถม้า ห้องโดยสารอันคับแคบราวกับซึ้งนึ่งที่เคลื่อนที่ได้ ทั้งร้อนทั้งอบอ้าว นางทำได้เพียงใช้ผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อบนใบหน้าไม่หยุด
ข้างเท้านางมีอ่างน้ำแข็งวางอยู่ใบหนึ่ง น้ำแข็งด้านในละลายหมดแล้ว แต่เด็กหนุ่มร่างสูงใหญ่ยังคงกอดอ่างไว้ไม่ยอมปล่อย ใบหน้าอ่อนเยาว์แดงก่ำเพราะความร้อน เขาหอบหายใจพลางบ่นว่า “พี่สาว ฉันร้อนเหลือเกิน”
หากเขาไม่พูดก็ยังดี แต่พอเอ่ยปาก ไฟโทสะในใจเว่ยซีอินก็พลันปะทุขึ้น นางหันไปถลึงตาใส่เขา “สมควรแล้ว ใครใช้ให้นายแอบหนีออกมากัน”
ขณะที่ขบวนเดินทางออกจากจิงตูมาได้ครึ่งทาง หนิงซวงพลันได้ยินเสียงผิดปกติจากใต้รถม้า จึงรีบเรียกองครักษ์มาตรวจดู และพบเว่ยหล่างซ่อนตัวอยู่ใต้ท้องรถ